Nagrywasz lekcję,
reszta dzieje się sama

Aula pokazuje mi czarno na białym, gdzie który uczeń się gubi — nie zgaduję już, tylko wiem, na czym skupić się na kolejnych zajęciach. Każdy dostaje ćwiczenia dopasowane do tego, co realnie mu nie wychodzi.

Kiedyś godzinę przed każdymi zajęciami siedziałam nad kartami pracy. Teraz nagrywam lekcję, a Aula w minutę robi z niej ćwiczenia, notatki i mapę myśli — jedno kliknięcie i uczeń ma to na telefonie. Odzyskałam sobie wieczory.

Uczniowie, którzy wcześniej olewali powtórki, teraz sami odpalają quizy z Auli między zajęciami, bo widzą swój progres na wykresie. Nie muszę ich do niczego namawiać.

Trzech moich maturzystów poprawiło wyniki z próbnych o kilkanaście punktów procentowych w jeden semestr. Jedyne, co zmieniłam, to Aula w tle każdych zajęć.

Prowadzę teraz więcej uczniów niż rok temu i wcale nie pracuję dłużej. Aula przygotowuje materiały pod każdego z osobna, a ja skupiam się na tym, co faktycznie ważne — na uczniu, nie na tworzeniu kart pracy o 23.

Odpalam Aulę w autobusie, na przerwie, wieczorem w łóżku. Zawsze jak mam pięć wolnych minut. Plusem jest to, że nie muszę siadać z podręcznikiem, żeby się czegoś nauczyć.

Szczerze, wcześniej po lekcji pamiętałam może jedną trzecią. Teraz wracam do materiałów z Auli i to naprawdę zostaje w głowie na dłużej, nie tylko do sprawdzianu.

Przypomnienia o nauce w Auli to cud, serio. Sam bym o tym nie pamiętał, a apka przypomina mi w dobrym momencie. Uczę się 3 razy mniej, a pamiętam dużo więcej XD

Mam Aulę zawsze pod ręką, więc powtórki same wchodzą mi między jedno a drugie, bez planowania tego. I pamiętam więcej niż wcześniej, jak siedziałem nad podręcznikiem cały wieczór.

Nie sądziłam, że powtórki mogą nie być męczarnią. Odpalam Aulę gdziekolwiek jestem i naprawdę widzę różnicę — materiał zostaje, a nie ulatuje mi z głowy po dwóch dniach.